Araf 138 çerçevesinde, Musa anlatısının Tarihsel kökeni üzerine.
Giriş Bu tez, Kur’an-ı Kerim’in A’raf Suresi 7:138 ayetini temel alarak, Hz. Musa ve İsrailoğullarının Akabe Körfezi’ni geçtikten sonra karşılaştıkları yabancı halkın Shasu-Yhw göçebeleri olduğunu ve bu karşılaşmanın Yahweh inancının erken evrimini tetiklediğini öne sürmektedir. Ayet, yabancı bir kavmin putlara tapan yapısını ve İsrailoğullarının “bize de bir ilah yap” talebini vurgular. Bu talep, göçebe toplulukların totemik/kişisel put eğilimleriyle uyumludur; yerleşik toplumlarda kurumsal tapınaklar ve hiyerarşik henoteizm beklendiğinden, bu talep doğmazdı. Tez, tarihsel veriler (Mısır kayıtları, Shasu-Yhw yazıtları), Midianite hipotezi ve Akabe Körfezi geçiş teorileriyle desteklenerek, Kur’an merkezli bir arkeolojik okuma sunar. 1. Coğrafi ve Tarihsel Bağlam: Shasu-Yhw ve Akabe Körfezi Shasu-Yhw Göçebeleri Mısır hiyeroglif metinleri (MÖ 15.-13. yüzyıl), Shasu’yu Moab, Edom/Seir ve kuzey Arabistan (Tabuk civarı) bölgelerinde yaşayan yarı göçebe bir Semitik grup olarak tanımlar. Sole...